Studencka Warszawa lat 90. widziana z czasu, gdy istnieją już tylko Rosja i Chiny

Pije się po to, aby zapomnieć. Pije się wtedy, gdy nic się nie dzieje. I pije się w końcu po to, aby coś się działo. Bohaterom „Księżyc ma zapach Warszawy” powodów do picia z pewnością nie zabraknie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *