W kinach możemy już oglądać „Resident Evil” Zacha Creggera. To kolejny reboot cyklu opartego na słynnej serii gier i – jak się okazuje – ten, który zbiera najcieplejsze oceny od krytyków. Zanim ruszycie na seans, przypomnijcie sobie poprzednie filmowe i serialowe produkcje należące do tego uniwersum. Zarówno aktorskie, jak i animowane. Ułożyliśmy je w formie rankingu – zgadzacie się z pierwszym miejscem?
Ranking filmów i seriali ze świata „Resident Evil”
"Remedium" to pozycja przeznaczona na małe ekrany. Historia Jade Wesker rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych, a kluczową rolę odgrywa jej ojciec, Albert – a dokładniej jego klon. Serial wykorzystuje znane motywy, ale widzowie byli zgodni, że odchodzi od nich zbyt daleko na rzecz rozbudowanego dramatu rodzinnego.
Pierwsza pełnometrażowa pozycja na liście i od razu taka, która stanowi domknięcie historii Alice granej przez Millę Jovovich. Wracamy do zniszczonego Raccoon City, Umbrella po raz ostatni staje na drodze bohaterki, a stawka sięga końca świata. "Ostatni rozdział" to jednak przede wszystkim bardzo intensywne kino akcji. Sporo tu dynamicznego montażu i walk, próżno za to szukać horrorowej atmosfery. Krytycy nie zostawili na filmie suchej nitki, nazywając go bezsensownym bałaganem.
W "Retrybucji" seria z Jovovich nie udaje już nawet, że horror jest jej kluczowym elementem. Alice trafia do podziemnego kompleksu testowego Umbrelli, gdzie czekają na nią kolejne symulacje, potwory i postacie dobrze znane fanom gier (m.in. Ada Wong i Leon S. Kennedy). Film dostarcza sporo czysto widowiskowych atrakcji, jednak fabuła służy wyłącznie jako pretekst do przechodzenia między kolejnymi scenami walki.
Po sześciu filmach z Millą Jovovich przyszedł czas na aktorski reboot, który miał być znacznie bliższy grom. Film łączy wydarzenia z dwóch pierwszych części gry, nie brakuje więc znanych postaci, lokacji i potworów – wierność estetyce pierwowzoru była zresztą tym chwalonym elementem filmu. Problem w tym, że próba upchnięcia dwóch obszernych historii w niespełna dwugodzinnym filmie sprawiła, że nie udało się należycie rozwinąć postaci i elementów grozy. "Witajcie w Raccoon City" okazało się klapą finansową i nie doczekało się kontynuacji.
W "Wyspie śmierci" atrakcją dla fanów jest pełnoprawne spotkanie najważniejszych bohaterów serii; w jednej historii biorą bowiem udział Leon, Chris, Claire, Jill oraz Rebecca. Film jest efektowny i nie brakuje w nim odniesień do growego uniwersum – widzowie zwracali jednak uwagę, że pod tym zjazdem gwiazd kryje się pretekstowa i schematyczna historia.
Po ośmiu latach przerwy Paul W.S. Anderson wrócił jako reżyser cyklu i postawił na czyste, widowiskowe kino akcji, i to w 3D (jakże w tamtych czasach popularnym). "Afterlife" zwiększa skalę starć z Umbrellą, a na ekranie pojawia się znany z gier bohater – Chris Redfield, w którego wcielił się Wentworth Miller. Choć krytycy byli dla filmu bezlitośni (jak to zresztą zazwyczaj bywało w przypadku tego cyklu), widzowie podeszli do niego cieplej. Traktowany jako przesadzony, czysto rozrywkowy blockbuster sprawdza się nie najgorzej, choć z klasycznym horrorem nie ma wiele wspólnego.
Leon i Claire są bohaterami także tego czteroodcinkowego miniserialu. Fabuła rzuca ich w wir spisku państwowego powiązanego z nową epidemią. Dzięki krótkiemu formatowi całość ogląda się w zasadzie jak jeden wydłużony film. Wizualnie produkcja prezentuje się świetnie, a interakcje między znanymi bohaterami to jej duży atut, jednak krytycy zarzucali, że całość za bardzo polega na tym, że widzowie znają gry i całe uniwersum "Resident Evil".
W "Wendecie" Leon, Chris i Rebecca łączą siły przeciwko nowemu bioterroryście, a twórcy serwują widowiskowe sceny akcji – zresztą to ten element został tu przyjęty najbardziej entuzjastycznie. Gorzej wypada sam scenariusz, pretekstowy i momentami niedorzeczny. Jeśli jednak ktoś szuka animowanego Resident Evil nastawionego na czystą, brutalną akcję, to trafił pod właściwy adres.
Pierwszy sequel w serii, który – jak to przy kontynuacjach bywa – powiększa skalę. Raccoon City zostaje opanowane przez wirus T, u boku Alice pojawia się lubiana przez fanów Jill Valentine, a głównym zagrożeniem staje się ikoniczny Nemesis. "Apokalipsa" mocno skręciła w stronę akcji, ale dzięki licznym odniesieniom do gry "Resident Evil 3: Nemesis" potrafiła zjednać sobie widzów. W przeciwieństwie do większości krytyków – w serwisie Rotten Tomatoes to właśnie ta część ma najniższą średnią.
"Potępienie" zabiera Leona do fikcyjnej republiki we Wschodniej Europie, gdzie do walki politycznej użyto biologicznych broni organicznych. Twórcy czerpią tu z gier pełnymi garściami – na ekranie pojawiają się Lickery, Ada Wong oraz potężne Tyranty. Choć końcówka nieco komplikuje prostą intrygę na rzecz widowiskowości, to wciąż jedna z najbardziej udanych animowanych odsłon cyklu.
"Degeneracja" była pierwszą kanoniczną, pełnometrażową animacją CGI w historii marki i obrała zupełnie inny kurs niż aktorskie adaptacje. Stawiając na Leona i Claire, zaoferowała historię bezpośrednio zakorzenioną w świecie gier, co kontynuowały późniejsze produkcje. Film ma klimat klasycznych odsłon serii, choć po latach sama animacja zdążyła się już nieco zestarzeć, a tempo w środkowym akcie bywa nierówne. Mimo to pozostaje niezwykle istotnym elementem uniwersum.
"Zagłada" zmieniła formułę filmowej sagi. Zamknięte laboratoria zastąpiono postapokaliptyczną pustynią, a cały klimat przywodzi na myśl "Mad Maxa". Wybór ten całkowicie odbiegał od gier (gdzie epidemie miały charakter lokalny, a świat nie zamienił się w pustynię), ale nadał serii pewną świeżość. Większa liczba zombie i surowy klimat sprawiły, że widzowie przyjęli tę część cieplej niż kolejne kontynuacje.
Pierwszy film aktorski z 2002 roku pozostaje najbardziej kameralną i najbardziej horrorową produkcją spośród wymienionych na tej liście. Paul W.S. Anderson nie przeniósł na ekran fabuły konkretnej gry, lecz stworzył autonomiczną historię osadzoną w znanych realiach. Podziemne laboratorium, wirus, zombie czy Lickery to elementy świetnie znane fanom gier. Ograniczona przestrzeń, narastające poczucie zagrożenia, kultowa ścieżka dźwiękowa oraz charyzmatyczna Milla Jovovich sprawiły, że film broni się do dziś.
Jeszcze jedno! Na naszej liście nie uwzględniliśmy japońskiego „Resident Evil 4D Executer” z 2000 roku. Choć to pierwsza w historii animacja CGI w tym uniwersum, stanowiła ona niespełna 20-minutową atrakcję kinową stworzoną z myślą o japońskich parkach rozrywki (z ruchomymi fotelami i efektami specjalnymi), a nie pełnoprawną produkcję filmową.
