Jesień 2025 na Disney+ to nie tylko familijne bajki. Na platformie znajdą się też mroczne thrillery i krwawe klasyki, w sam raz na Halloween. Sprawdź najlepsze horrory dostępne w polskiej bibliotece tego serwisu VOD.
Jesień 2025: Najlepsze horrory na Disney+
Kto powiedział, że Disney to tylko księżniczki i śpiewające zwierzątka? Aktualna biblioteka platformy VOD, która ma pod swoimi skrzydłami m.in. produkcje Marvel i Star Wars, potrafi zaserwować również solidny dreszcz emocji. Jeśli szukasz horrorów – takich, które sprawią, że dwa razy się zastanowisz, zanim zgasisz światło – to na pewno uda się tu coś znaleźć. Polski katalog Disney+ naprawdę potrafi zaskoczyć. Zobaczmy, co ma do zaoferowania jesienią 2025.
Mroczna premiera: Murdaugh: Śmierć w rodzinie
Jeśli chodzi o mroczniejsze historie, najgłośniejszą premierą tej jesieni na Disney+ jest serial Murdaugh: Śmierć w rodzinie (ang. Murdaugh: Death in the Family), który zadebiutuje 15 października 2025 roku. Oparty na prawdziwych wydarzeniach, pokazuje upadek wpływowej rodziny z Karoliny Południowej, której mroczne sekrety wychodzą na jaw po brutalnej zbrodni. Nie jest to klasyczny horror z potworem pod łóżkiem – to raczej thriller psychologiczny z przerażająco ludzkim obliczem. Jeśli boisz się ludzi bardziej niż duchów, to warto wyczekiwać tej premiery.
Horrory na polskim Disney+
Choć Disney kojarzy się raczej z magią niż z masakrą, warto zauważyć, że platforma coraz częściej otwiera się na treści dla starszych widzów. Szczególnie dzięki integracji z Hulu, katalog Disney+ potrafi zaskoczyć mroczniejszym repertuarem.
The Boogeyman (2023)
Adaptacja opowiadania Stephena Kinga. Po śmierci matki, dwie siostry zmagają się z traumą i niepokojącą obecnością, która zaczyna nawiedzać ich dom. Tytułowy Boogeyman to istota karmiąca się ludzkim strachem, atakująca w momentach największej słabości. Film buduje napięcie klasycznymi środkami – ciemnością, ciszą, przeczuciem – ale robi to skutecznie. Reżyseria Roba Savage’a sprawia, że to nie tylko groza, ale też opowieść o stracie i lęku przed tym, co niewidzialne.
Dark Water (2005)
Amerykański remake kultowego japońskiego horroru. Główna bohaterka, w trakcie rozwodu, przeprowadza się z córką do zniszczonego bloku. Szybko zaczynają dziać się rzeczy, których nie da się logicznie wytłumaczyć – woda cieknąca z sufitu, tajemnicze dźwięki, obecność kogoś jeszcze. Film stawia na atmosferę i psychologię – nie przeraża wprost, ale sączy niepokój powoli i konsekwentnie. Idealny przykład na to, że największy horror może kryć się w pozornie zwykłych ścianach.
The Menu (2022)
Grupa wyselekcjonowanych gości trafia na ekskluzywną kolację serwowaną przez charyzmatycznego i niepokojącego szefa kuchni. Szybko okazuje się, że posiłek nie jest tylko doświadczeniem kulinarnym, ale elementem precyzyjnie zaplanowanej rozgrywki. Film balansuje między satyrą, thrillerem i horrorem, krytykując kulturę wyższych sfer i snobizmu. Ralph Fiennes tworzy chłodną kreację, a scenariusz nie pozwala przewidzieć, co wydarzy się w następnej scenie.
The Omen (1976)
Ambasador USA adoptuje osierocone dziecko, nieświadomy, że ma do czynienia z ucieleśnieniem zła – dosłownie. Damien, chłopiec o niewinnym spojrzeniu, staje się źródłem coraz bardziej przerażających wydarzeń. Film rozwija motyw antychrysta, proroctw i religijnej grozy, wykorzystując symbolikę biblijną i narastające poczucie fatalizmu. To jeden z najbardziej wpływowych horrorów XX wieku – powolny, pełen sugestii i złowrogiej ciszy.
From Hell (2001)
XIX-wieczny Londyn. Detektyw Frederick Abberline bada brutalne morderstwa kobiet w dzielnicy Whitechapel – zbrodnie, które wstrząsnęły całą Anglią. Szybko pojawia się teoria o Kubie Rozpruwaczu, ale śledztwo prowadzi go w znacznie mroczniejsze rejony. Film łączy elementy kryminału, thrillera i gotyckiego horroru. Mrok, mgła, rytuały, spiski – From Hell to nie tylko próba rozwikłania zagadki, ale też podróż przez najmroczniejsze zakamarki ówczesnego społeczeństwa. No i jest też Johnny Depp!
Black Swan (2010)
Nina, młoda baletnica, dostaje główną rolę w „Jeziorze łabędzim”. By sprostać wymaganiom artystycznym i psychicznym, zaczyna zatracać granice między rzeczywistością a halucynacją. Film eksploruje temat perfekcjonizmu, presji i rozszczepienia osobowości. Choć formalnie to dramat psychologiczny, jego atmosfera, wizualne środki i emocjonalna intensywność czynią z niego coś na pograniczu horroru. Darren Aronofsky stworzył film, który bardziej niepokoi niż straszy – ale robi to skutecznie.
28 Weeks Later (2007)
Sequel przełomowego 28 Days Later, dziejący się pół roku po wybuchu epidemii. Londyn próbuje podnieść się po katastrofie, a strefa odbudowy zamienia się w pole śmierci, gdy wirus powraca. To film szybszy, bardziej brutalny i nastawiony na akcję niż oryginał, ale zachowujący jego bezkompromisowy ton. Kamery z ręki, dynamiczny montaż i poczucie beznadziei czynią z 28 Weeks Later jedną z najmocniejszych produkcji o apokalipsie zombie w kinie głównego nurtu.
Appendage (2023)
Hannah, ambitna projektantka mody, zaczyna tracić kontrolę nad własnym ciałem i umysłem. Stres i lęki, z którymi nie potrafi sobie poradzić, materializują się w postaci rosnącego pasożyta. Film balansuje między metaforą a body horrorem, ukazując fizyczne objawy psychicznego wypalenia. To produkcja oryginalna, trochę eksperymentalna, ale intrygująca – dla widzów szukających czegoś mniej oczywistego niż standardowy horror o potworze.
