Kiedy w 1918 r. Polska wracała na mapę Europy, odzyskiwała państwo bez dróg, bez kadr i bez jasnych granic. Z ponad 389 tys. km² powierzchni tylko 44 tys. km miało utwardzoną nawierzchnię – często zniszczoną, niespójną i podporządkowaną logice trzech dawnych imperiów. Mimo wojny o granice, chaosu administracyjnego i braków technicznych II RP w kilka lat stworzyła fundament nowoczesnej sieci drogowej, zaczęła budować mosty według najnowszych technologii i zaprojektowała pierwsze polskie autostrady z betonową nawierzchnią.
